2005/Nov/13

555ในที่สุดผีขยันก็เข้าสิงอีกรอบหลังจากไม่อัพ ไม่เม้น ไม่เข้ามาเยี่ยมเยียนบล๊อคตัวเองมานานแสนนานในที่สุดวันนี้ก็ได้มาอัพซักกะที^^ เย่ๆ ดีจังนานๆทีจะมาอัพ หุหุ

จะมาอัพเดตโครงงานบร้าบรึ้ยล่ะ คราวที่แล้วก็ได้ไปแค่ถ่ายรูปใช่มั้ยล่า ความจิงหน้าที่ของไออาก็มีไม่เท่าไหร่หรอก แต่กระแดะอยากทำสุดท้ายเลยต้องมานั่งพิมโครงงานอยู่บ้านเพราะไปบ้านเกดซี่ไม่ได้ เหอๆ-_-;; แต่!!!ชั้นได้ทำโมเดลบันไดสุดเดิ้นนะจะบอกไห่สวยมาก~บันไดอะไรจะสวยได้ถึงเพียงนี้ อิอิ ไฮโซโคดช่างระยิบระยับไปด้วยกาวอะไรเช่นนี้T-T เอาเหอะตกลงว่ามันสวยก็แล้วกันนะ.....

และแล้วเราก็เริ่มแผนการ *บอออ(เบื่ออุ๊) ที่ชั้นเริ่มเป็นคนเดียวมาตั้งแต่เทอมที่แล้วในที่สุดทุกคนก็คงอยากจะมาร่วมปฏิการ*บอออ แล้วใช่มั้ยล่ะ ทำไมชีเป็นคนดีอย่างงี้น้าอุส่าให้พวกเรามานั่งตากอากาศนอกห้องตั้ง 4 ครั้งโคดเป็นบุญเลยว่ะ ความจริงครั้งที่ 3 กะ 4ชั้นยังไม่ได้คุยเลยนะเว่ย คือครั้งที่ 3 ชั้นกะลังนั่งบิหารกล้ามเนื้อจมูกอยู่เฉยๆ ชีก็ด่าว่า

" ไอตัวเล็กนั่นน่ะ เสียงดังที่สุดเลย ออกไปให้หมด.\/.!!!! "

อะไรกันฟระกรุเล่นกะดั้งตัวเองเนี่ยผิดด้วยรึไง อีกอย่างชั้นไม่ได้ตัวเล็กโว๊ย!!!หุ่นออกจะนางแบบ ชิส์ อิจฉาล่ะสิ

ส่วนครั้งที่ 4 นะคะงงโคดออกมาได้ไงเนี่ย ตอนแรกที่อุ๊ยังไม่มาชั้นก็เปิดคอนเสิร์ตเสียงดังอ่ะนะ แต่พอมิสเชอรี่ไปตามชีมาชั้นก็ดีดตูดไปล๊อคประตู พอชีมาเลยเข้าไม่ได้อุส่ารู้สึกผิดนะเนี่ยจะบอกให้ อ่ะโด่ เห็นชีไม่สอนเลยนั้งร้องเพลงดองบัง สามีสุดเลิฟอย่างมีความสุขแล้วน้องพลอยเณอมาลแค่หันไปเม้ากับไทร่า( ลลิเกิร์ล )แล้วก็ซินดี้ ( กมนพอล )แปปเดียวเองนะก็โดนถีบออกมานอกห้องซะแล้ววTT-TT ยังไม่จบแค่นั้นค่ะ ตอนเดินออกชั้นเดินคนสุดท้ายเว่ยอยู่ดีๆชีก็ด่าว่า

" ไอเด็กนรก..ก..ก!!!!!! "

ฮือT-Tหนูกลัวครูจัง แล้วครูก็มาว่าหนูอีกว่าหนูชอบไปด่าครู บ้าไปแล้วถึงชั้นไม่ชอบแต่ชั้นก็ไม่ด่าครูนะเว่ย เค้าเรียกนินทา แต่ไม่เคยด่าว่าเหี้ยหรืออะไรเลยนะจริงๆ เชอะ!ไม่สนแล่ว

เอาเหอะพอเรื่องเครียดๆนี้ซะมาคุยเรื่องลอยกระทงหลงทางกันดีกว่า คริคริ ห้อง1ใส่กางเกงเลสีเหลืองล่ะ พอใส่กะเสื้อพื้นสีเขียวแล้วเหมือนไข่ดาว น่ากินจังเลย หุหุ**+**ความจริงอยากได้กางเกงเลสีน้ำตาลแต่เอาเหอะตกลงกันไปแล้วนี่นาเนอะ สีเหลืองก็คัลเลอร์ฟูลดีออก เออใช่!!ได้ให้ของขวัญ แตง หิ่น และก็พลอยแล้วล่ะ ภูมิใจโคดๆ ถึงมันจะไม่ค่อยมีราคา แต่ชั้นทำด้วยใจนะเว่ยขอบอก^o^

แกๆชั้นจะมาแนะนำสามีที่แสนจะภาคภูมิใจล่ะนะโฮะๆ

xiah dbsgหล่อมากกกกกกก

อันนี้ชื่อก็ออกจะแผ่หรา พี่เซเว่นที่รักกก

ชื่อดองวอน แต่แบบอยากเรียกว่าแทซองมากกว่าอ่ะนะ ความจริงแฮวอนก็หล่อแหละแต่แบบอันนี้เค้าน่าสงสารTT-TT เรื่องจริงอีกอย่างก็คือ!!ไอพระเอกติวเตอร์เฟรนอ่ะหล่อโคด( จำชื่อไม่ได้แล้วอ่ะ )

คิมฮเยซอง สามีชั้นคนนี้โคดภูมิใจอ่ะค่ะ ไปเจอเค้าคนแรก(ตอนนั้นขนาดอัพทูแมนยังไม่รู้จักเล้ย)แล้วทุกคนก็พยายามจะแย่งไป ยิ่งพอมีมิสเตอแมงป่องจอมชั่วร้ายมาทำภาคภาษาไทยอีก กรุล่ะจะบ้า

พี่ฟิล์มสุดกรี๊ด แต่ตอนนี้เริ่มเซ็งแล้วล่ะ

สุดท้ายมีอีกคนนึงแต่ว่าตอนนี้ตอนนังเอิร์ธเสบีบบังคับให้ทำสนธิสัญญาแลกเปลี่ยนด้วยกำลังไปแล้ว ชิส์ ยังไงแกก็ได้ไปแค่ตัวโว้ย เพราะใจเค้าอ่ะอยู่กับชั้นซะแล้วล่ะ โฮะๆๆๆ

ยุนโฮที่รักของชั้นบ๊ายบาย ยังไงเราก็เนื้อคู่กันเราต้องได้เจอกันอีก หุหุ-_-''

ต่อไปนี้จะเป็นรูปชู้ทางใจทั้งหลายแล่...

ยังมีอีกมากมายแต่ขี้เกียจลงแล้วล่ะ

**ปอลอ : พวกแกอย่าคิดจะมาเอาสามีชั้นไปด้วยการทำสนธิสัญญาว่าด้วยกำลังนั่นอีกนะ เชอะ ไม่มีทางซะหรอก หึหึ

แกๆถ้าเกิดชั้นขายcdหนังในเน็ตดีป่าววะ อยากได้ตังว่ะ

อัตตราค่าบริการ :

++หนัง 2 แผ่นเรื่องละ 25 บาท

++ซีรี่แผ่นละ 12 บาท

ถ้าอยากได้เรื่องไหนก็เมวมา^^ diewt3iw@hot แกว่าดีป่าววะ? ไว้ชั้นจะไปคุยกะพวกแกอีกทีแล้วกันนะ โอเค้ งั้น วินิติ้ว คิมคังชองชอย ไปล่ะนะ บ๊ายบายน้อ

**ปรัชญา BY//:DIEWTEIW

คราวนี้เป็นเรื่องที่นังมังกรเล่าให้ฟังก็คือแบบ....

" มีกระต่ายฝูงหนึ่งพยายามปีนขึ้นไปบนเขาลูกใหญ่ เมื่อกระต่ายเหล่านั้นกำลังพยายามปีนขึ้นไป ชาวบ้านที่อยู่ด้านล่างก็พากันตะโกนกันประมาณว่า ' ไอกระต่ายบ้า ไม่มีทางปีนข้ามเขาลูกนี้ไปได้หรอก ' ชาวบ้านต่างพากันดูถูกฝูงกระต่าย และแล้วกระต่ายก็ตกลงมาทีละตัว ทีละตัวจนกระทั่งมีกระต่ายตัวสุดท้ายซึ่งสามารถปีนข้ามเขาลูกนั้นไปได้ และกระต่ายตัวนั้นก็คือ +เจ้ากระต่ายหูหนวกตัวน้อย+ "

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า**เราไม่ควรจะฟังคำสบประมาทของผู้อื่น ควรทำเป็นไม่ได้ยินไป แล้วเราก็จะสามารถไล่ตามความฝันของเราสำเร็จ **

รู้สึกว่าเรื่องนี้มังกรก็ไปอ่านที่ไหนมาซักหนึ่งเนี่ยแหละ เอาเหอะ! อย่าลืมเอาไปใช้ล่ะ^^

2005/Sep/28

เบื่อแบบไร้เทียมทานหลังจากช่วงเวลาการสอบที่แสนยาวนานผ่านไป~

ก็ปิดเทอมซักกะที หุฮ่าหุฮ่า^^

แต่...นั่นมันเป็นเพียงความสุขอันจิ๊ดริดกระจ้อยร่อยซะไม่มี-_-;;

เพราะอะไรน่ะหรอ 555555( บ้าไปแล้วว )

ก็เพราะว่าไอ

>>โครงงานบร้าบรึ๋ย<<

น่ะสิ ต้องแบกสังขารตื่นมาตอน 7โมง เพื่อแบกหน้าไปโรงเรียนเหอๆ

ยังไม่รู้จะทำไงต่อดีเล้ยยย ได้แต่ถ่ายรูป อะแชะ อะแชะ

แต่!!โชคสุดจะเข้าข้างพวกเราหลังจากที่ตอนแรกโดนครูจิไล่ออกมาจากห้องทำงานอย่างน่าอับอาย อยู่ดีๆ ชีก็ให้ใบประวัติตึกมา 555 สุดแสนจะดีใจโล่งอก

และเนื่องจากเรามีโปรแกรมอีกมากมายที่จะต้องทำ หุหุ คงรู้ว่ามันคืออะไรนะ 555555+ พวกเราก็เลยรีบพุ่งทะยานสู่>หยาม< อันเป็นที่รักยิ่ง

หูย~ สนุกสุขสันฮ่วนหลายตาลันล้าาา

ได้เสื้อเชิ้ต( เค้าเรียกงี้ป่ะฟระ?+? )ลายทางสีเขียวหน้าตาดีมาตัวนึง

แกรู้ม่ะว่าชั้นเกือบหลงกลคุณป้าร้านกางเกงแล้วว นี่ถ้าซื้อไอกางเกงตัวนั้นนะตังฟีบแน่ๆT-T

--ความจริงก็อยากได้อ่ะนะ แต่ธนบัตรในกระเป๋ามันไม่เอื้ออำนวย--

พวกแกไม่น่าพาชั้นเข้าร้านซาริโอ้เล้ยยย แต่!!! ยังไงก้เหอะ ชั้นก็ได้พู่กันจีน กะ ปากกาทิงเกอร์เบลมาด้วยความเสียดายเงิน( เล็กน้อย )

มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิเพื่อนเกิร์ล ก็คือว่าพอกลับมาบ้านนะเว่ย ไอเดียร์มันเห็นแล้วก็บอกว่า

" เหมือนของจมูกสามเหลี่ยมเลย "

ห่ะ++ ไม่จริงใช่มั้ยยยย อูย~รับไม่ได้วุ้ย คือความจริงชั้นโคดภูมิใจจะกับปากกาทิงเกอร์เบลเลยล่ะ แล้วชั้นก็มั่นใจสุดๆว่าจะไม่มีใครเหมือน และแล้วฝันก็สลายย...TT-TT;;;

เอาล่ะ!แล้วซักวันชั้นจะปลง--_-- นี่ทุกคนคะ รู้มั้ยว่ามารยาทการนั่งรถเมล์คืออะไร?

มันก็คือ....

.

+ ถ้าเจอหญิงแก่ คนท้อง เด็กหญิงผู้น่าสงสารกรุณาลุกให้นั่งไม่ควรแกล้งทำเป็นนอนอืดตูดเปียกติดเก้าอี้

+ถ้ารู้ว่าตัวเองเต่าเหม็นก็กรุณาอย่านำจุ๊กของท่านมาอยู่บนศีรษะของชาวบ้าน

+ถ้ารู้ว่าตัวเองปากเหม็นก็กรุณาอย่ามาคุยข้ามศีรษะของชาวบ้าน

+และสุดท้ายถ้าเห็นคนยืนหลับอยู่ก็ไม่ต้องกระเสือกกระสนเพื่อที่จะยัดก้นตัวเองเข้าไปด้านในรถเมล์หรอกนะ

***อารมเสียชิบเป๋งอ่ะ แมร่ง!ชั้นยืนขาแข็งเป็นกล้ามมาทั้งวันตั้งแต่ 7โมงแล้วนะ กว่าไอรถเมล์กระป๋องจะมาก็ต้องยื่นหน้าออกมาส่องให้ควันรถปะทะหน้าเล่นไปตั้งนาน แล้วพอได้ขึ้นก็ดันไม่มีที่นั่งอีก อูย~อารมเสียขนาดหนัก แล้วรถยังจะติดอีก จะอะไรกันนักกันหนาล่ะเนี่ย-_-;; เอาเหอะ จะพยายามปลง( อีกแล้ว )

UPDATE :) สอบผ่านแล้วล่ะ คริคริคริ มีความสุขสุดๆ หุหุหุหุ

มีปรัชญามาฝากอีกแล้ว!!!!

***อย่าว่า ด่า ดุหรือเตือนใครในขณะที่ตัวเองยังทำได้ไม่ดีพอ***

**อย่าดูถูกผู้ที่ต่ำต้อยกว่าเราเพราะเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราสูงกว่าเค้าซักแค่ไหน**

สรุป >>เวลาทำอะไรให้ชะโงกดูเงาของตัวเองซะก่อน^^

2005/Sep/11

2/1 อาคาร 130ปี ซ.สุขุมวิท 19

ถ. อโศก แขวงคลองเตยเหนือ

เขตวัฒนาฯ กทม. 10110

11 กันยายน 2548

เรื่อง ...บ๊ายบายฉลามบุก

เรียน ...มิสเตอร์ฉลามบุก

เนื่องจากข้าพเจ้าเด็กหญิงดิวติ้ว ได้ทราบมาว่าคุณฉลามบุกจะไปอยู่อังกฤษ!!จึงมาอำลา ณ ที่นี้ เศร้านะเนี่ย ทำไมอยู่ดีดีก็ไปล่ะ และแล้วในที่สุดคนหล่อในโรงเรียนเราก็ลดลงไปอีก 1 ชั้นล่ะเศร้าเอาเหอะนะ ไปอยู่ที่นู่นก็ทำตัวดีดีล่ะ รุ่นพี่เค้าจะได้รัก ได้หลงเหมือนตอนที่อยู่วัฒนา-_+ แล้วก็ดูแลตัวเองด้วยล่ะจะได้หล่อๆอย่างงี้ตลอดไป อิอิ อย่างว่าแกมันขอจอชั้นนี่นาถึงวันนี้จะไม่ได้ไปส่งแต่ยังไงชั้นก็ส่งรักไปทักทายแกทุกวันอยู่แล้วหนิ 55555 วันนี้ชั้นพูดได้เนียนดีจริงๆยังกะสนิทกันมาเป็นสิบปี เหอๆ เอาล่ะในฐานะที่ชั้นเป็นรุ่นพี่ผู้หน้าตาดี ก็อยากจะให้แกไปอยู่ดีกินดี ยังไงก้เหอะนะ ไว้คราวหน้าถ้าแกกลับมาชั้นจะลองคุยโทรศัพท์เนียนๆกะแก555 อย่าลืมกลับมาให้ทำเนียนล่ะ หุหุ

สุกท้ายนี้จึงขอให้คุณฉลามบุกอยู่อย่างปลอดภัย แฮปปี้ดี้ด้ากว่าที่เคยเป็นแล้วกันนะ ดูดิชั้นอุส่ามาอัพเพื่อแกเลยนะเนี่ย ชั้นมันก็คนดีงี้แหละ เฮ้อ~ไปแล้วดีก่าขี้เกียจเขียนแล้ว55 รุ่นพี่ดิวติ้วขออำลารุ่นน้องฉลามบุกล่ะนะ บ๊ายบาย.....

รักและเลิฟสุดสุด

ดิวติ้ว

(diewteiw)

ขอรับรองว่าเป็นความจริง

ป๊ะป๋าพรชัยแห่งร้านมิตรภูษา

( นายพรชัย สุขเจริญมิตร )

ปอลอ : ไอคุณเพื่อนทั้งหลายเม้นส่งรุ่นน้องฉลามบุกสุดหล่อหน่อย

ปรัชญาประจำวัน

**รีบทำดีก่อนที่จะไม่มีเวลาทำ**

ไปล่ะนะ วันแสนขยันของดิวติ้ว




edit @ 2005/09/11 17:29:22
edit @ 2005/09/11 17:31:18